راه رسیدن به رستگاری ، ایمان است؛ ایمان به خدا ومعاد، پیامبران وکتابهای آسمانی، غیب وملائکة، دین وفرامین الهی. اما از آنجا که ایمان یک باور قلبی است ونیاز به اثبات دارد همراه با تقوا ذکر می شود وتقوا همان حفظ ونگهداری نفس است از آن چه با متعلقان ایمان(که ذکر شد) منافات دارد. به همین خاطر در آیات قرآن غالبا ایمان وتقوا همراه هم می آیند که گاهی از تقوا به "عمل صالح" تعبیر می شود:

 [2:62] ان الذین ءامنوا والذین هادوا والنصرى والصبءین من ءامن بالله والیوم الاءخر وعمل صلحا فلهم اجرهم عند ربهم ولا خوف علیهم ولا هم یحزنون

[2:62] مسلما، کسانی که ایمان دارند، یهودیان، مسیحیان و تازه به دین گرویدگان؛ هر کس که (1) به خدا وروز آخر ایمان دارد و (2) زندگی پرهیزکارانه ای را در پیش مى گیرد، پاداش خود را از جانب پروردگار خود دریافت خواهد کرد. ایشان نه از چیزی بترسند و نه اندوهگین خواهند شد.

در سوره ی مؤمنون نیز پس از آن که ایمان را مایه ی رستگاری می شمارد به ویژگی های مؤمنان می پردازد وچنین کسانی را وارث بهشت معرفی می فرماید:


[23:1]  قد افلح المؤمنون [23:2]  الذین هم فی صلاتهم خشعون [23:3]  والذین هم عن اللغو معرضون [23:4]  والذین هم للزکوة فعلون [23:5]  والذین هم لفروجهم حفظون [23:6]  الا على ازوجهم او ما ملکت ایمنهم فانهم غیر ملومین [23:7]  فمن ابتغى وراء ذلک فاولئک هم العادون [23:8]  والذین هم لامنتهم وعهدهم رعون [23:9]  والذین هم على صلوتهم یحافظون [23:10]  اولئک هم الورثون [23:11]  الذین یرثون الفردوس هم فیها خلدون


[23:1]  به راستی که مؤمنان موفق هستند؛ [23:2]  آنها کسانی هستند که در حین نمازخواندن خاشع و متواضع هستند. [23:3]  و از سخنان بیهوده اجتناب می ورزند. [23:4]  و زکات خود را می دهند. [23:5]  و نجابت خود را حفظ می کنند. [23:6]  آنها فقط با همسران خود، یا کسانی که قانونا متعلق به آنها هستند، رابطه جنسی دارند؛ آنها مورد سرزنش قرار نمی گیرند. [23:7]  کسانی که از این حدود بگذرند، متجاوزند. [23:8]  هرگاه امانتی به آنها سپرده شود و یا به هر توافقی برسند، قابل اعتمادند. [23:9]  آنها مرتبا نمازها را به جا می آورند. [23:10]  چنین هستند وارثان. [23:11]  آنها وارث بهشت خواهند بود، جایی که در آن جاودان بمانند.

ودر آیات دیگر نیز مؤمنین حقیقی را معرفی می فرماید:

[8:2]  انما المؤمنون الذین اذا ذکر الله وجلت قلوبهم واذا تلیت علیهم ءایته زادتهم ایمنا وعلى ربهم یتوکلون [8:3]  الذین یقیمون الصلوة ومما رزقنهم ینفقون [8:4]  اولئک هم المؤمنون حقا لهم درجت عند ربهم ومغفرة ورزق کریم

[8:2]  مؤمنان حقیقی کسانی هستند که چون نام خدا برده شود، قلب هایشان به لرزه می افتد و هنگامی که آیات او بر آنان خوانده می شود، ایمانشان قوی تر می شود، و آنها به پروردگار خود توکل می کنند. [8:3]  آنها نمازها را به جا می آورند و از روزی هایی که به آنها می دهیم، انفاق می کنند. [8:4]  چنین هستند مؤمنان راستین. ایشان نزد پروردگارشان به درجات بالا و نیز به آمرزش و روزی فراوان دست می یابند.

مؤمنان بین پیامبران الهی نبودن فرق وجدایی را قائل هستند وتسلیم خدایند(تقوا دارند):

[2:136]  قولوا ءامنا بالله وما انزل الینا وما انزل الى ابرهم واسمعیل واسحق ویعقوب والاسباط وما اوتی موسى وعیسى وما اوتی النبیون من ربهم لا نفرق بین احد منهم ونحن له مسلمون

[2:136]  بگویید: "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شد و به آنچه بر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و اسباط نازل شد، ایمان داریم؛ و به آنچه به موسی و عیسی و تمام پیامبران از جانب پروردگارشان داده شد. ما میان هیچ یک از آنها فرقی نمی گذاریم. ما فقط تسلیم او هستیم."

مبادا در حالت بی تقوایی وعدم تسلیم ابدی شویم:

[3:102]  یایها الذین ءامنوا اتقوا الله حق تقاته ولا تموتن الا وانتم مسلمون

[3:102]  ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را در نظر داشته باشید، آن گونه که باید او را در نظر داشت، و مبادا تسلیم نشده از دنیا بروید.

بعضی از فواید ایمان وتقوا

...


بعضی از فواید ایمان وتقوا

1- هدایت الهی

گفتیم که ایمان وتقوا ملازمند، در این آیات نیز می بینیم که خداوند متقین را همان مؤمنین وعاملین معرفی می کند:

[2:2]  ذلک الکتب لا ریب فیه هدى للمتقین [2:3]  الذین یؤمنون بالغیب ویقیمون الصلوة ومما رزقنهم ینفقون [2:4]  والذین یؤمنون بما انزل الیک وما انزل من قبلک وبالاءخرة هم یوقنون [2:5]  اولئک على هدى من ربهم واولئک هم المفلحون

[2:2]  این کتاب آسمانى اشتباه ناپذیر است؛ رهنمودى براى پرهیزکاران؛ [2:3]  کسانى که به غیب ایمان دارند و نمازها را به جا می آورند و از آنچه به آنها روزى مى دهیم، انفاق مى کنند. [2:4]  و به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه پیش از تو نازل شد، ایمان مى آورند و به آخرت کاملا یقین دارند. [2:5]  اینان از جانب پروردگارشان هدایت شده اند؛ اینان برندگانند.

 

2- روشن بینی و بصیرت

اگر کسی ادعای ایمان کند به او خطاب مؤمن می شود اما لازم است ایمان حقیقی داشته باشد:

[4:136] یایها الذین ءامنوا ءامنوا بالله ورسوله والکتب الذی نزل على رسوله والکتب الذی انزل من قبل ومن یکفر بالله وملئکته وکتبه ورسله والیوم الاءخر فقد ضل ضللا بعیدا

4:136] ای کسانی که ایمان آورده اید، به خدا و رسولش و به کتاب آسمانی که از طریق رسولش نازل کرده است و به کتاب آسمانی که پیش از آن نازل کرده است، ایمان بیاورید. هر کس نخواهد به خدا و فرشتگان او و کتب آسمانی او و رسولان او و روز آخر ایمان آورد، مسلما سخت گمراه شده است.

وشرط رسیدن به ایمان حقیقی، تقواست که سبب روشن بینی وهدایت می گردد:

8:29 : « یا أیها الذین آمنوا إن تتقوا الله یجعل لکم فرقانا ویکفر عنکم سیئاتکم ویغفر لکم والله ذو الفضل العظیم»

یعنی: ای کسانی که ایمان آورده اید اگر تقوای الهی را پیشه کنید وسیله ای برای تشخیص حق از باطل برای شما قرار می دهد.

 

3- نازل شدن برکات

خداوند، ایمان و تقوا را به عنوان اولین سبب و مایه ریزش روزیهای آسمانى، معرفی می‏کند. نزول باران، استجابت دعا و برخورداری از نعمتهای معنوی - که یکی از بهترین این روزی ها معارف الهی است - از مصادیق برکات آسمان و روئیدن گیاهان، سرسبزی و خرمی و محصول فراوان زراعتها، حل مشکلات و شمول نعمتهای مادی از مصداق های برکات زمینی خواهد بود. البته در این جا تقوای جمعی ملاک است و امر به معروف و نهی از منکر لازم است:

7:96 : «و لو ان اهل القری امنوا و اتقَوا لفتحنا علیهم برکات من السماء و الارض و لکن کذبوا فاخذنهم بما کانو یکسبون»

یعنی: و اگر مردم آبادی ها ایمان آورده و تقوا پیشه کرده بودند، قطعا برکاتی از آسمان و زمین برایشان می گشودیم ولی تکذیب کردند پس به (کیفر) دستاوردشان (گریبان) آنان را گرفتیم.

 

اکنون که همراهی ایمان وتقوا را دانستیم به فواید دیگر تقوا اشاره می کنیم:

4- چشم پوشی خداوند از بدیها و اعطای پاداش بزرگ

65:5 :« ومن یتق الله یکفر عنه سیئاته و یعظم له أجرا»

یعنی: هر کس تقوا پیشه کند خداوند از بدیهایش چشم پوشی می کند و پاداش او را بزرگ می گرداند.

5- آسان شدن مشکلات

65:4 :« ومن یتق الله یجعل له من أمره یسرا»

یعنی: هر کس از (مخالفت حکم) خدا بپرهیزد خدا در امر دشوارش آسانی قرار دهد.

و می فرماید:

65:2 :« و من یتق الله یجعل له مخرجا »

یعنی: هر کس تقوا پیشه کند خداوند برای او خلاصی قرار می دهد.

آری، کسی که تقوا داشته باشد خدا او را از سختی ها و دشواریها نجات می بخشد و کارهای او را سر و سامان می بخشد.

 

6- دریافت روزی بی حساب

3و65:2 : « و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب»

یعنی: هر کس تقوا پیشه کند خداوند برای او خلاصی قرار می دهد و از جایی که گمان ندارد روزیش می دهد.

 

انسان هر نعمت دنیایی از خدا بخواهد به او خواهد داد ولی نعمتهای اخروی بهتر است که می فرماید:

42:20 : « من کان یرید حرث الآخرة نزد له فی حرثه و من کان‏یرید حرث الدنیا نؤته منها و ما له فی الآخرة من نصیب ».

کسى که زراعت آخرت را بخواهد، به کشت او برکت و افزایش می ‏دهیم و بر محصولش می ‏افزاییم; و کسی که فقط کشت دنیا را بطلبد، کمی از آن به او می ‏دهیم اما در آخرت هیچ بهره‏ای ندارد!